Koncept dzieci z trzeciej kultury sięga lat 50-tych XX wieku i wynika z badań amerykańskiej socjolog Ruth Hill Useem. Od wtedy, świat zaczął być bardziej świadomy i tolerancyjny dla dzieci trzeciej kultury i ich emigranckich rodzin.
Wówczas, bardzo często, rodzice lub opiekunowie przybywali z jednego kraju , z jednej kultury. Obecnie, korzenie kulturowe są jeszcze bardziej zróżnicowane. Wiele razy pierwsza kultura jest już różnorodną mieszanką z rodzicami i opiekunami przynoszącymi zwyczaje i tradycje z różnych krajów ojczystych. Jak łątwo sobie wyobrazić dodanie do tego innej kultury, z kraju miejsca zamieszkania, prowadzi do niezwykłej mieszanki w rodzinach z dziećmi.
Często różnorodność rodziny z dziećmi jest uznawana na podstawie paszportów kraju ojczystego, a niestety różnorodność kulturowa ukryta w ich codziennym życiu jest zaniedbywana, pomijana i niedoceniana.
Mieszanka kulturowa rodzin z dziećmi mieszkającymi za granicą
Które rodzicielskie korzenie kulturowe powinny zostać podtrzymane? Jakie książki powinniśmy czytać naszym dzieciom należącym do trzeciej kultury? I w jakich językach należałoby czytać książki dla dzieci? Jak możemy przekroczyć przepaść między własnym pochodzeniem kulturowym a tym naszych dzieci, które oczywiście nie jest identyczne? Może być trudnym do wyobrażenia, że nasze dziecko mówi innym językiem, jeśli chodzi o ton głosu i akcenty. Dziwnie jest widzieć, że rytuały pochodzące z kultur rodziców odgrywają mniej znaczącą rolę w trzeciej kulturze dzieci. I która kultura jest tą, do której moje dziecko czuje się przywiązane?
Krótko mówiąc: w jaki sposób możemy, my rodzice i opiekunowie dzieci trzeciej kultury, poradzić sobie z naszymi własnymi emocjami, potrzebami i lękami, gdy chodzi o mieszankę kulturową przy naszym domowym stole kuchennym?
Cóż, jest to dokładnie tak proste, na jakie brzmi: zaakceptujmy mieszankę kulturową.
I wykorzystajmy to w najlepszy sposób. To bardzo dużo dla rodziców, ich dzieci i maluchów, a nawet dla dziadków.
- Zaakceptujmy naszą obawę, że nasze dzieci nie będą wiedziały, skąd pochodzą. Następnie, upewnijmy się że nasze rodzicielskie dziedzictwo pozostaje zauważalne, jednocześnie akceptując, że dziecko nigdy nie będzie całkowicie dorastać w pierwszej kulturze. Ale, świętujcie Diwali, ortodoksyjnie święta, dzień Św. Patryka albo Chanukę. Gotujcie razem – paellę, poutine, mamałygę z serem i kwaśną śmietaną, kebab na szaszłyku lub katsudon. Tańczcie mazurek, breakdance albo sambę i nawiążcie więź z ze zwyczajami i tradycjami pierwszej kultury, włączając odpowiednie książki z obrazkami, które dodatkowo tworzą wspomnienia na całe życie wokół radości wspólnego czytania i dzielenia się pięknymi wspomnieniami.
- Zaakceptujmy jak wiele my, jako rodzice, możemy nauczyć się od naszych dzieci jeśli chodzi o różnorodność drugiej kultury. Nasze dzieci chłoną różne doświadczenia z dzieciństwa, a my możemy skorzystać na ich przygodach, poglądach na życie i spostrzeżeniach. Czy istnieje jakiś lepszy sposób aby nauczyć się więcej o rytuałach, tradycjach i zwyczajach kraju w którym mieszkasz, aniżeli widzieć jak Twoje dzieci biorą w nich udział?
- Zaakceptujmy i cieszmy się budowaniem unikalnej mieszanki kulturowej w rodzinie. Jak niesamowicie zabawne są chwile, gdy w domu mówi się dwoma lub trzema językami, które prowadzą do najbardziej absurdalnych nieporozumień? Jak smaczne są posiłki przygotowywane w domu, na które wpłynęło tyle różnych kultur? Jak różnorodne są obchody świąt w przeciągu całego roku, kiedy kalendarz jest wypełniony festiwalami wszystkich innych kultur?
Dziecko pragnie tworzyć wspomnienia. Możemy wychować nasze dzieci w unikalnej mieszance kulturowej, jednocześnie tworząc najbardziej niezapomniane chwile związane ze wszystkimi wpływami kulturowymi. Musimy zaakceptować kulturalny mix i jednocześnie, będziemy mogli skupić naszą uwagę na wszystkich pozytywnych efektach związanych z byciem rodziną z imigranckimi dziećmi i mentalnością trzeciej kultury.
CUKIBO wspiera dzieci trzeciej kultury dzięki spersonalizowanej książeczce dla dzieci pt. “Podróż do kraju rodzinnego”, pięknie ilustrowanej i dobrze przemyślanej lekturze dla dzieci, o nowoczesnej podróży do kraju jednego z rodziców
I zanim zapomnę: kocham być goszczoną u rodzin dzieci trzeciej kultury.
Gdzie jeszcze mamy możliwość nauczyć się tak wielu nowych aspektów, smaków i rytuałów innej kultury? Oczywiście tuż za rogiem. Domowa pizza Roberto (50 m od naszego domu!) jest nie do pobicia, a bez Edit i Kristofa nie wiedzielibyśmy, że choinka na Węgrzech jest przywożona do domu przez Jezuska (13.2 km od naszego domu). Wiem, gdzie w promieniu 200 m od mojego domu mogę nauczyć się tańczyć Kalinkę, przygotować turecką kawę, i dowiedzieć się jak obchodzić przesilenie letnie po szwedzku. –. W ten sposób możemy wszyscy spojrzeć na rodziny i dzieci migrantów… Zwróćcie na to uwagę!....